అంగుళమాత్రుడైన కృష్ణుడు – విష్ణురాథుడైన పరిక్షితుడు

కురుక్షేత్ర యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత పాండవుల వంశంలో ఒక్క ఆశ మాత్రమే మిగిలింది. అది అభిమన్యుని భార్య ఉత్తర గర్భంలోని శిశువు. ఒకరోజు అశ్వత్థామ పంపిన భయంకరమైన బ్రహ్మాస్త్రం ఆ గర్భస్థ శిశువును నాశనం చేయడానికి దూసుకొచ్చింది. భయంతో వణికిపోయిన ఉత్తర వెంటనే శ్రీకృష్ణుని శరణు కోరింది. “కృష్ణా! నీవే నాకు శరణు. నా బిడ్డను రక్షించు!” అని ప్రార్థించింది. శ్రీకృష్ణుడు సౌమ్యంగా నవ్వి, “భయపడకు. నేను ఉన్నాను,” అని అన్నాడు. అప్పుడే ఒక అద్భుతం జరిగింది.

శ్రీకృష్ణుడు అంగుళమాత్రుడైన చిన్న రూపంలో, నీలి మేఘాల వర్ణంతో, మెరిసే కన్నులతో, చిరునవ్వుతో ఉత్తర గర్భంలోకి ప్రవేశించాడు. ఆ చిన్న రూపం నుంచి దివ్యకాంతి వెలిగింది. అతడు తేలుతూ, ప్రకాశిస్తూ ముందుకు సాగాడు. అతని చుట్టూ భద్రత, శాంతి నిండిపోయాయి. గర్భంలో ఉన్న శిశువు ఆ కాంతిని చూశాడు. భయం ఒక్కసారిగా మాయమైంది. అతని ముందే ఆ చిన్న నీలివర్ణ దివ్యపురుషుడు కనిపించాడు. ఆ దివ్యపురుషుడు శిశువు చుట్టూ తిరుగుతూ, అగ్నిలా మండుతున్న బ్రహ్మాస్త్రాన్ని తన కాంతితో ఆపేశాడు.

శిశువు ఆశ్చర్యంతో, ఆనందంతో ఆ రూపాన్ని మళ్లీ మళ్లీ చూశాడు. ఎక్కడ చూసినా—ఆ కృష్ణుడే! ఆ చిరునవ్వులో ప్రేమ ఉంది. ఆ చూపులో భరోసా ఉంది. కొంతకాలానికి ఆ శిశువు సురక్షితంగా జన్మించాడు. అందరూ ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోయారు.

ఆ శిశువు గర్భంలోనే దివ్యపురుషుని మళ్లీ మళ్లీ చూసినందువల్ల అతనికి పరిక్షితుడు అనే పేరు వచ్చింది.

భగవంతుడే స్వయంగా రక్షణ ఇచ్చి, తన ఆధారంగా నిలిచినందువల్ల ఋషులు అతనికి మరో పేరు పెట్టారు— విష్ణురాథుడు. విష్ణురాథుడు అంటే విష్ణువే రథంగా, ఆధారంగా ఉన్నవాడు.

పెరిగి పెద్దయ్యాక కూడా పరిక్షితుడు ఎప్పుడూ భగవంతుని స్మరించేవాడు. ఎందుకంటే చిన్నప్పుడే తనను కాపాడిన ఆ దివ్యరూపాన్ని అతని హృదయం మర్చిపోలేదు.

సందేశం

భగవంతుని శరణు చేరితే, ఆయన మనలను ఎప్పుడూ రక్షిస్తాడు.